NC Cut_ Hurt - Kaido/Kaisoo

Story :: Sweet to next a balcony

Title :: Hurt

Paring :: KaiDo / KaiSoo

Author :: Hina_Sakura

Rate :: PG-NC

~*~*~*~*~*~*~*~*~

“ตื่นสักทีนะ ฉันรอต่อไปอีกไม่ไหวเลยต้องใช้วิธีนี้” จงอินก้าวขึ้นคร่อมร่างเล็กที่นอนบนเตียง

“แก...อื้อออ”

คยองซูจำต้องขบฟันลงเร็วเมื่อมือหยาบของจงอินลูบไปตามผิวด้านในองต้นขาซึ่งอยู่ใต้ร่มผ้าเพียงผืนเดียว สิ่งที่เห็นแบบวับๆ แวมๆ มันสยิวใจกว่าเป็นไหนๆ ซึ่งจงอินก็พบว่ามันใช้ได้ผลทุกครั้งกับคนเถรจตงอย่างคยองซู

“ฉันโทรไปยกเลิกการสมัครของนายแล้ว” ว่าไปพลางกดน้ำหนักมือนวดผิวใต้ร่มผ้าไปพลาง รวมทั้งหยอกล้อส่วนกลางแสนหวงของอีกฝ่ายให้เกิดปฏิกิริยาตอบโต้ผ่านสีหน้าและร่างกาย มันช่วยเพิ่มระดับความตื่นเต้นเร้าใจยามที่ทุกอย่างดำเนินไปอย่างแช่มช้า

“แก...อะ...ทำไม”

“คิดว่าจะหนีฉันพ้นได้จริงเหรอคยองซู? ฉันรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับนาย รู้ความคิดนายทุกอย่าง”

รอยยิ้มของจงอินเหมือนเครื่องทำลายอย่างดีสำหรับใจของคยองซู

“ฉัน...อึ่ก...น่าจะฆ่าแกทิ้งซะตั้งแต่แรก” ริมฝีปากนั่นยังช่างพูดช่างจาเหมือนเดิม ทั้งที่ตอนนี้ก็ได้แต่นอนบิดตัวหนีแรงมือของเขาเท่านั้น

“ชนะฉันยังทำไม่ได้ ก็อย่าหวังเลย” จงอินคว้ากลุ่มผมนุ่มที่ไม่ได้จับมานาน ยื้อไม่ให้คยองซูหันหนีการบดจูบของเขา และเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายกัดเขาได้ จงอินจึงสอดนิ้วเข้าไปด้วย

ถูกหยอกถูกเล่นจนสำลักน้ำลายที่ปะปนกันไปหมด กระนั้นก็ยังไม่เป็นที่พอใจสำหรับจงอิน

“เฮือก! อื้อออ!!” อยากจะกรีดร้องเต็มเสียงให้ลั่น แต่เดี๋ยวอีกฝ่ายจะได้ใจถึงได้อดกลั้นไว้

ความเจ็บแสบจากด้านหลัง ท่อนเนื้อร้อนกดแทรกหัวเข้ามาก่อนจะกระแทกรวดเดียว ไอร้อนและของเหลวช่ำบางอย่างที่ทาเคลือบมันสร้างความเสียวซ่านแปลกๆ วิ่งไปทั่วร่างจนเส้นประสาทเกร็งชั่วครู่

เพราะไม่ได้ทำบ่อย เลยทำให้ความสนุกนี้ไม่เคยหมดไป จงอินนึกชื่นชมตัวเองที่อดทนได้ดีนารอดกลั้นและเว้นจังวะการร่วมรัก ร่างกายของคยองซูทำให้เขาเต็มอิ่มได้ทุกครั้งยามที่สอดใส่

“อะ-ไอ้xxx!” คยองซูเผลอหวีดลั่นเมื่อจงอินขยับสาวสะโพกใส่รุนแรง ถี่จนร่างของคยองซูสั่นคลอนตามแรงส่ง ถ้าไม่ได้ถูกตรึงไว้คงไถลหัวชนขอบเตียงไปแล้ว

คยองซูที่พลาดก็เข้าทางจงอิน เขาไม่ปล่อยให้โอกาสนี้เสียไป เมื่อปากช่างพูดช่างจานั่นเปิดออก จงอินก็ไม่รอช้าที่จะใส่เต็มแรง เพิ่มความหนักหน่วงขึ้นไปอีก มือหนากดหน้าท้องน้อยไว้ ให้เส้นประสาทได้สัมผัสกันแนบแน่นและสร้างความทรมานแก่คยองซูอีกเป็นเท่าตัว

แค่จะหายใจยังลำบาก ร่างกายเล็กพยายามห่อตัวหนีแรงกดที่ท้องเพื่อความสบายตัว แต่ก็ไม่รอด มันอึดอัดและเจ็บหน่วงในช่องทางไปหมด

“แก...อั่ก! อะ-ไอ้...บ้าเอ้ย! อ๊า!!”

เหนื่อยที่จะด่าแล้ว คยองซูหมดแรงที่จะต่อว่า เหลือเพียงเสียงครอบครางผะแผ่วเป็นช่วงๆ เท่านั้น จงอินยอมปล่อยแรงกดลง ช่วยต่อชีวิตของคยองซูไปอีกหน่อย แต่ความอ่อนล้าของร่างกายที่ถูกรุกล้ำด้านหลังไม่พอ ยังถูกบีบถูกกัดไปทั่วร่าง ไหนจะต้องขืนแรงตั้งสติอีก คยองซูหมดสิ้นแล้วที่จะต่อต้านจงอิน

ร่างกายเล็กๆ นุ่มนิ่มกอดกำลังพอดีมือ เหมือนมันเกิดมาเพื่อจงอินโดยเฉพาะ อวบอิ่มจับมันส์ดี จงอินทั้งหลงใหลและหวงแหนมันยิ่งกว่าเจ้าตัวเสียอีก

“อา...แบบนี้ไม่ดีแน่ คงต้องหาตัวช่วยหน่อย” พอเหลือบเห็นส่วนกลางของคนตัวเล็กไม่เป็นไปตามที่คาด จงอินก็ต้องหาอะไรช่วยกระตุ้น เพราะไม่งั้นมันจะอันตรายต่อคยองซูมากเกินไป

ขวดยาสำรองที่ซื้อติดห้องในกรณีฉุกเฉินต้องถูกนำมาใช้ก่อนเสียแล้ว คยองซูในตอนนี้จับกรอกง่ายกว่าตอนป่วยเสียอีก

พอยาออกฤทธิ์ก็ไม่ต้องมากความ จงอินแค่ช่วยถอดเสื้อผ้าที่เริ่มเกะกะออก ผ้าปูผ้าห่มพวกนั้นก็แค่เขี่ยให้พ้นทาง เพราะคราวนี้เขาต้องการที่จะตักตวงให้ถึงที่สุด ต้องการให้เนื้อแนบเนื้อมากกว่าทุกครั้ง

มีดสั้นถูกคว้ามาตัดเชือกนั่นทิ้ง ก่อนจะโยนมันไปให้ไกลพร้อมกัน เพียงเท่านี้ก็ไม่มีอะไรขวางกั้นระหว่างพวกเขาแล้ว

ร่างของคยองซูถูกจงอินเลียจนทั่ว แต่สมองของเขากลับว่างเปล่าจนไม่รับรู้อะไรนอกจากกระแสความสุขที่แล่นไปทั่วภายในร่าง ฮอร์โมนหลั่งเร็วจนมึนหัวไปหมด แก่นกายคับพองและถูกฮอร์โมนที่หมุนไม่ปกติในร่างรวมทั้งการกระตุ้นจากจุดจีสปอร์ตที่ช่องทางด้านหลังบังคับให้ปลดปล่อยจนน้ำคาวแทบจะกลายเป็นใส

แน่นอนว่าจงอินเองก็ไม่ปล่อยความหฤหรรษ์นี้ให้คยองซูเพียงคนเดียว ยาชนิดที่เบากว่าเขาไปกินมันลงไป กระตุ้นเร้าไม่แพ้กัน เพียงแต่เขาสามารถครองสติไว้ได้จึงทำให้เสพสุขได้เต็มอิ่มยิ่งกว่า

ของเหลวขาวขุ่นถูกปล่อยหลายต่อหลายครั้งภายในช่องทางบวมแดงนั่น เซ็กส์คราวนี้มันรุนแรงกว่าครั้งไหนๆ ต้นขาของคยองซูเต็มไปด้วยรอยมือและคราบคาวเปื้อนเป็นเมือกเคลือบ

จวบจนรุ่งสางทุกอย่างก็ยังไม่หยุด...ร่างของคยองซูนั่งขยับควบสะโพกอยู่บนตักของจงอินที่นั่งเอนพิงหัวเตียงสบายๆ ปากก็คอยลากผ่านผิวเนื้อนิ่ม ขบกัดยอดอกน่ารักที่แข็งสู้ลิ้นจนเหมือเป็นลูกอมรสโปรด หวานจนบาดคอกันไปข้าง

“อือ...ฮะ อะ-อาาา”

“ซีดส์! แม่ง ถึงใจเป็นบ้า”

ถ้ามีกล้องคงตั้งถ่ายเก็บไว้แล้ว คยองซูเวลาแบบนี้หาได้ที่ไหนนอกจากต้องจับยากรอก แต่จงอินก็คิดไปอีกว่าอะไรก็คงไม่เท่าได้ทำกับของจริง

ผิวคยองซูแดงเป็นจ้ำจนน่ากินยิ่งกว่าเดิม ความต้องการต่อคนตัวเล็กมีไม่จบสิ้นเสียที ขนาดว่าดื่มเครื่องดื่มชูกำลังไปกันคนละสองขวดก็เอาไม่อยู่

“อืมมม” ริมฝีปากน่ารักที่อ้าหอบครางจนน้ำลายใสไหลออกที่มุมปากเป็นภาพที่ยั่วยวนไปอีกสำหรับจงอิน เขาไม่รอช้าที่จะเข้าไปโหมจูบใส่

“อื้ม! อื้ม!!”

“อึ่ก!”

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

เข้าจังหวะโค้งสุดท้ายแล้ว ความอดกลั้นใกล้พังทลายลงเช่นเดียวกับที่จงอินและคยองซูต่างช่วยกันฉุดกันและกันขึ้นสวรรค์ครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้

“อ๊ะ!”

“อ่าห์!!”

หยาดอารมณ์ความใคร่ล็อตสุดท้ายถูกปล่อยออกมาแล้ว เกินกว่านี้ทั้งเขาและคยองซูคงรับมือต่อไม่ไหว นับเป็นการฉลองที่แรงและมันส์ถึงใจยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เหนือจิตนาการไว้มากจนแทบจะสำลักความสุขกันตาย

คยองซูสลบทันที ส่วนจงอินก็ยังพอมรแรงจัดท่านอนอยู่บ้าง ก่อนจะหลับตามอีกฝ่ายไปติดๆ

กลับไปเม้นด้วยนะจ๊ะ

จิ้ม

CUT SEEN - The secret WOLF - X

† X †

“...พ่อใหญ่ให้ฉันพาเธอมาก่อนกลับน่ะ” ไคกลายร่างเป็นมนุษย์ พูดแก้ไขความข้องใจให้คยองซูเพียงเท่านั้น 

“อ่อ...อะ-อื้ม” ริมฝึปากรูปหัวใจของคยองซูถูกทาบทับด้วยริมฝีปากหนาของอีกคน คยองซูยอมรับให้ไคทำในสิ่งที่เรียกว่าจูบแต่โดยดี

ในบรรดาบทเรียนที่คยองซูถูกจับให้เรียน หนึ่งในนั้นก็มีวิธีการแสดงความรักของมนุษย์ และสัตว์ในแต่ละประเภท ซึ่งอยู่ในหมวดย่อยของพฤติกรรมสิ่งมีชีวิต มันช่วยทำให้คยองซูเข้าใจถึงพฤติกรรมของไคมากขึ้น และคยองซูเองก็คิดตามสัญชาตญาณอีกเช่นเคย

ในเมื่อพวกเขารักกัน...ก็ไม่จำเป็นต้องปฏิเสธสัมผัสที่แสดงแทนถึงทุกคำพูดที่อัดอั้นอยู่ในใจ

“อือ...ไค” คยองซูตัวกระตุกเล็กน้อยเมื่อริมฝีปากของไคไล่ขบเนื้อบริเวณต้นคอ ซุกไซร้สร้างความเสียวแล่นไปทั่วสรรพางค์กาย

เสื้อผ้าของคยองซูถูกถอดออกจนหมด เช่นเดียวกับไคที่ปลดเหวี่ยงขึ้นวางไว้ขอบบ่อ น่าแปลกที่เป็นบ่อน้ำแท้ๆ แต่กลับไม่รู้สึกถึงความเปียกชื้นของน้ำ ผิดกันมันกลับเบาหวิวเหมือนนั่งอยู่บนปุยเมฆที่นุ่มและอบอุ่นไม่หนาวเลยแม้แต่น้อย

“คยองซู...อยากกินน่ะ” ไคที่ซุกสูดดมกลิ่นที่แสนคิดถึงมาตลอดหนึ่งอาทิตย์ ทั้งที่อยากกอดอยากกินใจจะขาด แต่ตอนกลางวันก็ถูกจับแยก ตอนกลางคืนก็เหนื่อยจนเพลียหลับทั้งคู่

อดทนอดกลั้นมาตลอด...

“อือ ให้กินนะ” พอจะรู้ว่าศัพท์คำว่ากินมักใช้ได้หลายความหมาย ขึ้นอยู่กับรูปประโยคและสถานการณ์ รวมทั้งประสบการณ์ที่เห็นและรับฟังจากคำพูดคนในบ้าน

และกินของไค ณ ที่นี้ก็คงหมายถึงการร่วมรัก เพราะความรู้สึกในตอนนั้นของผู้ถูกกระทำก็ไม่ต่างจากรู้สึกว่ากำลังถูกกินอยู่จริงๆ

ไคไม่ได้รับการสอนเรื่องการร่วมรักกับใคร(แน่ล่ะ) ทุกอย่างเป็นไปตามสัญชาตญาณของสัตว์ป่า ดังนั้นคยองซูจึงเตรียมใจที่จะต้องเจ็บปวดไว้...หากทว่า คมเขี้ยวของไคในคราวนี้ แม้จะขบเนื้อเขาจะขึ้นรอยเขียวรอยม่วง แต่คยองซูกลับไม่รู้สึกเจ็บปวดเลย

“อ๊า!!” ริมฝีปากน่ารักหวีดร้องลั่นเมื่อเนื้อร้อนลวกแทรกเข้ามาในร่างในคราวเดียว และขยับทันทีจนหัวสั่นตัวสั่นไปหมด

ไม่รู้สึกถึงความเจ็บเลยสักนิด มีเพียวความซ่านเสียวแล่นไปทั่ว ม่านตาพร่าเบลอ เสียวจนน้ำตาเอ่อล้นขอบดวงตา

คยองซูเกาะไหล่ของไคแน่น ร่างเล็กถูกจับให้นั่งคร่อมหน้าตักของคนแรงเยอะกว่า เนื้อแก้มก้นนุ่มถูกจับแรงจนขึ้นรอย บังคับให้ขยับตามแรงส่ง จนคนถูกป้อนความหวาบหวามให้หอบหายใจกระเส่าจนไม่มีจังหวะจะร้องครางอีก

“อึก...แฮ่ก...ฮ้า...คะ...ฮะ...ไค...อ๊า” หายใจหายคอแทบไม่ทัน ความร้อนภายในจากส่วนล่างช่างรุนแรง ร้อนระอุ และแนบแน่นเหลือเกิน

ยอดอกสีสวยที่ล่อตาล่อใจอยู่ตรงหน้าก็ถูกริมฝีปากอุ่นจนร้อนโลมเลีย บดขยี้จนสร้างกระแสความเสียวขึ้นอีก จนคยองซูที่ถูกกระตุ้นเร้าทั้งส่วนบนและส่วนล่างนั้นแทบสำลักความสุขเจียนตาย

“อืม...คยองซูอ่า” กลิ่นของคยองซูที่ฟุ้งกระจายยามถูกกอดคือสิ่งที่ไคชื่นชอบมากที่สุด มันทำให้เขากระหายและรู้สึกเคลิ้ม ผิวเนื้อของคยองซูไม่ได้ทำให้เขาอยากกินมันเข้าไป แต่อยากขบกัดด้วยความหมั่นเขี้ยวและเอ็นดู

ไคฝากร่องรอยและกลิ่นของเขาไว้ตามผิวเนื้อของคยองซูทุกสัดส่วน ไม่เว้นแม้แต่ภายในร่างกาย เพื่อแสดงให้คนอื่นได้รู้ว่าคยองซูเป็นของไคเท่านั้น ของไคเพียงคนเดียว!

“อ๊ะ! อ๊ะ!” คยองซูเกร็งหน้าท้อง ส่วนกลางที่ตื่นตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบปลดปล่อยความปั่นป่วนภายในท้องที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

แต่โล่งได้ไม่กี่นาที ความอุ่นร้อนก็ถูกปล่อยเข้ามาในร่างจนจุกและอึดอัดไปหมด ความอุ่นนั่นยังคงสร้างความเสียวเล็กๆ ภายในช่องท้องด้านหลัง

แต่ไคยังไม่ขยับเขยื้อนไปไหน เขาหยุดพักให้คยองซูเอนซบไหล่ ก่อนจะวักน้ำใสที่เต็มไปด้วยละอองเหล่านั้นลูบชโลมผิวกายที่มีรอยแผลจากเขี้ยวของเขา ไม่นานแผลนั้นก็สมานตัวจนหายดี...ตามคำที่อี้ฟานบอกไว้

‘บ่อน้ำนั่นจะปรากฏทุกๆ คืนเดือนเพ็ญ ในคืนที่พวกเจ้าต้องกลับก็ตรงพอดี ถ้าร่วมรักกันในบ่อนั่น ลูกข้าจะไม่ได้รับความเจ็บปวดจากสัญชาตญาณดิบของเจ้า’

ความจริงไคก็ไม่อยากพาคยองซูมาที่นี่ทุกครั้งหลังกินเสร็จหรอก หรือจะกินเมื่อไหร่ก็ต้องพามาหาเพราะเขาเองก็สามารถรักษาแผลของคยองซูได้อยู่แล้ว แต่ดูเหมือนอี้ฟานจะอ่านความคิดเขาออก เลยบอกว่าน้ำลายของเขาก็รักษาได้แค่ภายนอกเท่านั้น แม้คยองซูจะพอมีสายเลือดหมาป่าช่วยฟื้นตัว แต่หัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ก็ไม่อยากให้ลูกเจ็บตัวบ่อยๆ เป็นไปได้ก็อยากให้เจ็บน้อยที่สุด

ไคเห็นด้วยกับสิ่งที่อี้ฟานบอกเขา แม้แต่ตัวเขาเวลาบาดเจ็บรู้สึกอย่างไรก็เข้าใจดี และไคเองก็ไม่ชอบเวลาที่ผิวสวยๆ ของคยองซูต้องมีแผลด้วย จึงเป็นทางเลือกที่ดีถ้ามันจะช่วยบรรเทาอาการเจ็บลงได้

แต่ถ้าจะให้พามาบ่อยๆ ล่ะก็...คำตอบเขาก็เป็นเช่นเดียวกับพวกอี้ฟานนั่นล่ะ

ใช้ลิ้นเลียรักษาด้วยตัวเองมันรู้สึกดีกว่าเป็นไหนๆ

เมื่อลมหายใจของคยองซูเป็นปกติแล้ว ไคก็อุ้มร่างของคยองซูขึ้นทั้งที่ร่างกายยังเชื่อมต่อกัน จับร่างเล็กให้เกาะโคนต้นไม้ที่ใกล้สุดไว้ ก่อนจะจับแผ่นหลังบางให้เอนลงจนสะโพกโก่งลอยเด่น

“อื้อ...ไค อ๊ะ!” คราวนี้คยองซูรู้สึกเจ็บแปล๊บเมื่อช่องทางด้านหลังถูกเนื้อร้อนชำแรกเข้ามาช้าๆ

จากสีหน้าบิดเบี้ยวของคยองซูทำให้ไค่วยวักน้ำขึ้นมาลูบและปล่อยให้ไหลไปตามทางเชื่อมบรรเทาปากแผลและช่วยให้รู้สึกดีขึ้น

“อือออ” มือหนาบีบเค้นคลึงสะโพกและเอวนุ่มนิ่มโดยที่ยังไม่ยอมขยับ คยองซูรู้สึกร้อนวูบบริเวณเนื้อที่ถูกมืออีกฝ่ายขย้ำเล่นจนสร้างกระแสความปั่นป่วนในช่องท้องอีกครั้ง

ความคับแน่นที่ช่องทางหลังมันทำให้ไคอดทนได้ไม่นาน เจ้าของผิวสีแทนขยับเอวทันที จังหวะที่รุนแรงและแนบแน่นจนของเหลวสีขาวขุ่นทะลักล้นออกมาหยดลงใส่บ่อน้ำ และสลายปะปนไปกับน้ำ

ความรู้สึกเสียดายเล็กๆ ตีขึ้นมาในใจ แต่ก็เพียวชั่วครู่เท่านั้น เพราะไคจะใส่เข้าไปในตัวของคยองซูจนกว่าจะไม่เหลือช่องว่างใดๆ อีก

มือหนาเอื้อมไปครอบครองเนื้อร้อนขนาดพอดีมือของคยองซู ควบคุมตามจังหวะสอดใส่ของตัวเอง เรียกเสียงครางหวานๆ จากริมฝีปากน่ารักนั่นได้เป็นอย่างดี และคราวนี้ไคก็ไม่ปล่อยให้ร่างเล็กเสร็จก่อนเขาอีก คยองซูต้องทรมานกับความเสียวซ่านที่ตีรวนในร่างจนได้ไคปล่อยของเหลวอุ่นร้อนเข้ามาในตัวอีกหนถึงได้อิสระปล่อยความอึดอัดออกมา

“อือ...ใจร้าย” คยองซูครางเสียงแผ่วเมื่อถูกไคจับให้หันมาหา และคลอเคลียแถวใบหน้าไม่ห่าง แวะจูบหนักๆ เป็นพักๆ ด้วย

“ก็คยองซูน่ารัก”

“ไปจำมาจากไหนนักนะ คำพวกนี้เนี่ย?” อดถามไม่ได้ แม้จะแทบไม่มีแรงขยับตัวก็เถอะ

“จื่อเทา กับเซฮุน” ก็ไม่ผิดจากที่คาดไว้นัก

“อือ...นี่ จะกินจนกว่าฉันจะสลบเลยรึเปล่า?” ถามเจ้าคนที่ไม่มีท่าทีจะพอใจ เข้ามาซุกไซร้ตัวเขาอีกแล้ว

“อยากกินไปเรื่อยๆ”

“ฉันคงรับไม่ไหวหรอก” คยองซูยิ้มอ่อน

แต่พูดไปก็เท่านั้นล่ะ เพราะไคเลื่อนมากดจูบหนักๆ อีกครั้ง ที่ไล่ต้อน ทั้งสูบเอาแรงไป จนคยองซูไม่สามารถต่อรองหรือหนีไปจากห้วงอารมณ์แสนเอาแต่ใจของเจ้าหมาป่าตัวนี้ได้

ไคกินคยองซูไปหลายต่อหลายรอบ แต่มันก็ยังไม่เป็นที่พออกพอใจอยู่ดีต่อความอดทนอดกลั้นตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา จนกระทั่งเกือบสว่าง ไคอดกลั้นความกระหายไว้ พาคยองซูที่ยังพอมีสติกลับหมู่บ้านชายป่า

ความเร็วของไคในตอนนี้สามารถพามาถึงบ้านของพวกเขาได้ก่อนดวงอาทิตย์จะขึ้น และเมื่อเข้ามาถึงห้องนอน ไคก็ไม่รอช้าที่จะสานต่อความกระหานของตนต่อทันที

 ไปเม้นในเด็กดีด้วยนะจ๊ะ

CUT SEEN - The secret WOLF KaiDo

† V†

“คยองซู...ฉันต้องการคยองซูนะ”

ร่างกำยำกว่าจับพลิกร่างเล็กให้นอนคว่ำ จรดปลายจมูกไล่ตั้งแต่เส้นผมลงมาที่ต้นคอ แวะขบกัดสร้างรอยอย่างหมั่นเขี้ยว และลงมาตามไขสันหลังที่ถูกเขาจับยกสะโพกขึ้นสูงมันจึงเป็นแอ่งโค้งสวย มาถึงสะโพกอวบอัด ฝ่ามือหนาเข้าจับขย้ำแรงจนปลายเล็บจิกเข้าเนื้อนุ่ม ไคมองหยดเลือดสีแดงที่ไหลรินออกมาเหมือนอัญมณีสวยจนอดไม่ได้ที่จะก้มลงเลียเก็บความหอมหวานของเลือด

“อืออ...” คยองซูนิ่วหน้า ไม่เพียงความเจ็บเท่านั้นที่แล่นปราดมาถึงสมอง แต่ไคที่แกล้งขบเนื้อด้านในต้นขาด้วยก็สร้างกระแสความเสียวไม่น้อย

ร่างกายของคยองซูไม่เพียงถูกรักษา แต่ต่อมประสาททุกส่วนของเขาก็ถูกปลุกกระตุ้นให้รู้สึกมากกว่าที่เป็น เพียงแค่ถูกไคสัมผัส ไม่ว่าจุดไหนของร่างกายขนอ่อนของคยองซูก็พร้อมลุกชันและหวาดเสียวไปกับสัมผัสแปลกๆ ตีรวนมารวมภายในท้องน้อยของเขา

“ไค...อึก!” จะห้ามก็ไม่ทันแล้ว ความอุ่นร้อนจนแทบลวกเข้าแทรกเข้ามาในร่างกายจากช่องทางด้านหลัง คยองซูร่างกระตุก สมองมึนชาไปชั่วขณะ ตรงปากทางรู้สึกเหมือนถูกไฟเผา มันร้อนจนรู้สึกแสบไปหมด

ความกระหายที่ตีตื้นขึ้นมาทำให้ไคไม่รอช้า เจ้าของร่างผิวสีแทนสวยสาวสะโพกเข้า-ออกเร็ว เน้นย้ำแรงจนเกิดเสียงกระทบหยาบโลน ของเก่าจากเมื่อคืนไหลย้อนออกมาเนื่องจากความคับแน่นภายในมันมากเกินกว่าจะรับไหว

ร่างเล็กขยับเคลื่อนไถลบนผ้าห่มรุนแรง กานร้อนที่ฝังลึกมันบดเบียดร่างกายจากภายในของเขาแนบแน่นและดุดัน เข้าฝังลึกจนจุกแทบอ้วก คยองซูหายใจไม่ทันจังหวะส่งแรงที่ไคกระทำอย่างเอาแต่ใจไม่นึกสนว่าเขาจะรับไหวหรือไม่

เฮือก!!

คยองซูหายใจแรงเมื่อร่างของเขาถูกจับพลิกอีกหน โดยที่ส่วนล่างยังถูกเชื่อมต่ออยู่ ทั้งเสียวทั้งอึดอัดและแสบปากช่องทางไปหมด

ร่างเล็กนอนหายใจรวยริน กระนั้นไคก็ยังไม่ปราณี ตามมาบดจูบจนคยองซูแทบสำลัก รู้สึกวูบวาบในท้อง เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นแปลกๆ ในร่างกายของตัวเองในส่วนของท้องน้อย ในจังหวะที่คล้ายจะหมดลมหายใจ ก็เหมือนถูกต่อลมหายใจขึ้นมาดื้อๆ

ราวกับเป็นการลงทัณฑ์ที่ไม่รู้จบ ไม่ยอมให้ตายกลางทาง หรือไม่ยอมให้หนีรอดไปไหนได้

คยองซูรู้สึกแปลกๆ ร่างกายส่วนกลางของตนเองเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน มันรู้สึกอึดอัดและมวนท้อง แม้ว่าความร้อนดุดันจะเข้าสำรวจในร่างกายเขาอย่างไม่ปราณี แต่คยองซูกลับรู้สึกอีกว่าส่วนกลางที่ด้านหน้าของตัวเองก็กำลังเต่งตึงขึ้นมาจนปวดหนึบไปหมด ร่างกายบิดเร้าไปตามการตอบสนองที่ควรเป็น

นอกจากเสียงหยาบโลนและเสียงหอบหายใจแผ่วเบาก็ไม่มีเสียงใดๆ เกิดขึ้นอีก เพราะคยองซูอยากจะร้องก็ร้องไม่ไหว เรี่ยวแรงถูกสูบหายไปหมดกับการหายใจให้ทันจังหวะดุดันของไค

“คยองซู...น่ารัก ฉันจะรักคยองซูเยอะๆ เลยนะ” เสียงทุ้มเข้ากระซิบก่อนจะคลอเคลียหลังใบหูแทน หลังจากที่คลอเคลียใบหน้าน่ารักและริมฝีปากน่าบดจูบให้ช้ำ

“อะ...ฮึก” คยองซูอ้าปากค้าง ไร้เสียงร้องเพราะลำคอแหบแห้งจนไม่สามารถส่งเสียงใดๆ ทว่าร่างกายยังตอบสนอง ความหวาดเสียวที่เกิดจากไออุ่นคลอเคลียหลังใบหู ทำให้ร่างกายกระตุกแรง ผนังเนื้อนุ่มภายใน เส้นเลือดบีบแรงตามแรงกระตุก บีบเร้ารัญจวนยิ่งทำให้ไคแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างกระหายหนัก

ปัก! ปัก! ปัก!

ผิวเนื้อหน้าขากระทบดังลั่น รุนแรงตามอารมณ์ ไคพอใจยิ่งนักที่คราวนี้คยองซูไม่ดิ้นให้รำคาญใจ ยอมโอนอ่อนตามสัมผัสของเขา รู้สึกอิ่มเอมยิ่งกว่าการรักเมื่อคืนที่ผ่านมา

ร่างเล็กแทบจะขึ้นสีแดงทั่วทั้งตัว กระแสเลือดไหลเวียนอย่างบ้าคลั่งในร่าง ควันจางปรากฏขึ้นตามแรงหายใจ อุณหภูมิในร่างของคยองซูพุ่งขึ้นสูงเนื่องจากความร้อนดุดันภายในตัวและจากร่างของไคที่ทาบทับเกี่ยวกอดร่างกายไม่ยอมให้ห่างกัน

“อะ...อะ” ดวงตากลมโตปรือปรอย ความอึดอัดมวนท้องด้านหน้าเจือจางลงเมื่อส่วนกลางที่ตึงแน่นปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมา แต่ความรู้สึกร้อนลวกด้านหลังยังไม่จางหายไป

ไคขยับนั่ง คว้าร่างเล็กขึ้นนั่งทับตัวเขาอีกที เกี่ยวกอดร่างนุ่มนิ่มเข้ามาให้แนบแน่นจนไม่เหลือช่องว่างให้อากาศผ่าน รู้สึกถึงอุณหภูมิที่ต่างกัน ใบหน้าน่ารักถูกจับล็อคไม่ให้หันหนีไปไหนได้ ริมฝีปากถูกบดซ้ำ กลืนกินอย่างไม่รู้จักพอ

ร่างเล็กขยับไหวรุนแรงจนหัวสั่นหัวคลอนไปหมด สุดท้ายก็ทิ้งแรงอิงซบบ่ากว้าง คยองซูได้กลิ่นเฉพาะตัวของไคแตะจมูกเจือจาง มันทำให้เขาคล้ายจะมึนงงและลุ่มหลงไปกับกลิ่นที่แสนอบอุ่นทว่าแฝงความร้อนแรงเอาไว้

“...ไค”

“อื้ม...คยองซูอ่า”

“...”

“อ่าห์”

“...ทำแบบนี้...ทำไม”

ถึงจะรู้สึกดีจนหวาดเสียว แต่คยองซูก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ๆ ไคถึงกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ และยังมาทำร้ายเขาแบบนี้อีก

ของเหลวร้อนถูกปล่อยเข้าไปในร่างของคยองซู มันร้อนลวกจนคยองซูต้องหวีดร้องเสียงแหบ แต่ความดุดันของไคยังไม่ยอมปล่อยให้คยองซูเป็นอิสระ คยองซูยังต้องถูกเนื้อร้อนของไคเข้าสำรวจร่างกายอย่างดุดัน ไม่แม้แต่จะปราณีร่างกายที่บอบช้ำ

ไคแทบไม่ได้ยินเสียงของคยองซูด้วยซ้ำ ต่อให้ได้ยินเขากลับฟังเป็นเสียงครางหวานๆ เพราะๆ เสียมากกว่า เสียงของคยองซูมันราวกับมีเวทมนต์ ทุกครั้งที่ได้ยินไคจะรู้สึกตื่นเต้น ร่างกายของเขามักจะตอบสนองต่อเสียงของคยองซูอย่างง่ายดาย

ทั้งรอยเขี้ยวและร่องรอยขบกัดตามผิวเนื้อ ไคฝากมันไว้ทุกที่บนผิวเนื้อนุ่มนิ่ม แต่ไม่รุนแรงเท่าเมื่อคืน ของเหลวร้อนถูกปล่อยในร่างกายของคยองซูครั้งแล้วครั้งเล่า จนร่างน้อยรับไม่ไหว ล้นปริไหลออกมาด้านนอก

กว่าไคจะยอมหยุด คยองซูก็สลบไปสองครั้ง และถูกปลุกขึ้นมาด้วยความร้อนที่เข้าแทรกแซง ร่างกายถูกใช้งานอย่างหนักจนไม่อาจต้านทานได้ไหวอีกต่อไป...

มีต่อจ้า